Çocuk Gelişiminde Babanın Önemi

by Bebek Melekleri

Çocuk gelişiminde babanın büyük bir rolü vardır. Genellikle çocukların büyümesinde ve gelişmesinde babalarının oldukça önemli bir rolü vardır. Etkin bir baba rolü, çocuğun gelişimini olumlu yönde etkileyebilir. Babanın, çocuğuyla ilişki kurma biçimi, çocuğun kişiliğinin oluşmasında büyük bir etki sağlayabilir.

Babalık, bireye doyum sağlayan önemli bir tecrübedir. Bir erkek için duygusal açıdan alabileceği hiçbir ödül, çocuklarının doğdukları andan bağımsız yaşayabilecekleri çağa gelinceye kadar gereğince yetiştirebilmek kadar doyurucu olamayabilir. İyi bir baba olmak; sevgi, deneyim, sabır ve bilgilenme işidir. Baba olma rolü, annenin hamile olmasıyla başlar. Bu dönemde baba adayı, doğum öncesindeki gelişimi eşiyle birlikte adım adım izler. Eşini gerginleştirecek ortamı oluşturmamaya özen gösterir. Baba adayının, hamile eşine sağladığı rahat ortamla, kolay ve sorunsuz doğum arasında olumlu bir ilişki olduğu söylenebilir. Babanın, doğumdan sonra bebekle anne kadar birlikte olması, bebek bakımının yarattığı sorumlulukları eşiyle eşit bir şekilde üstlenmesi baba-bebek ilişkisi üzerinde olumlu bir etki sağlayabilir. Ağlayan bebeği kucakta gezdirme, rahatlamasını sağlama, uyutma, giydirme, bezini değiştirme ve banyo yaptırma gibi sorumluluklar babalara, bebekleriyle ilişki kurma fırsatını verecektir. Ayrıca babanın, hamileliğin başından itibaren anneye sağlayacağı psikolojik destek, aile ilişkilerini olumlu yönde etkileyecektir.

Çocuk gelişiminde babanın büyük önemi:

Doğumdan sonra, tıpkı annenin olduğu gibi babanın da duygusal ilişkiyi kurabilmesi için bebekle fiziksel temasa geçmesi gerekmektedir. Bunun için de çocuğun beslenme ve oyun faaliyetlerinde babanın etkili olması gerekir. Bazı babalar, bu tür sorumlulukların annenin görevi olduğunu düşünüp yapmayı reddederler. Oysa baba, annenin hamileliğinden itibaren destek olmalı ve çocuğunun tüm sorumluluğu eşit olarak üstlenmelidir. İlk iki yılda oluşan, anne-çocuk ilişkisinin önemi babaya, rolünün azaldığını düşündürebilir. Bu süreçte bebek, stres durumlarında babadan çok anneyi tercih edebilir. Nasıl ki ilk iki yıl için annenin varlığı, ilk dış dünya algıları için vazgeçilmezse; ikinci yıldan itibaren babanın önemi de giderek artmaya başlar. Çocuk, babayı kendinden farklı olarak algılar. Anne ise kendisine daha çok benzeyendir. Babanın varlığıyla çocuk, annenin yalnız kendisine ait olmadığını, annenin kendisinden başka kişilerle de ilgilendiğini görür. Bu durum, onda bir iç çatışmaya bağlı olarak huzursuzluk ve sıkıntı hâli doğurabilir.

Babalar bazen, çocuklarıyla yeterince zaman geçiremedikleri ve yeterince ilgilenemedikleri kaygısıyla çocuklarını hediyeye boğabilirler. Oysa bu tavır, çocukların yeni bir şeye sahip olmanın keyfini yaşamaktan alıkoyabilir ve sürekli talep etmesine, sahip olduklarından memnun olmamasına neden olabilir. Üstelik babayla çocuk arasında gerekli olan duygusal yakınlığın yerini de tutmamaktadır. Her gün oyuncak getirmek yerine çocuğu kucağa almak, sohbet etmek, oyun oynamak, çocuk içinde baba içinde çok daha doyurucu olabilir. Babanın kısa da olsa çocuğuyla özel zaman geçirmesi ve bu zaman diliminde çocuğun duygusal ihtiyaçlarıyla ilgilenmesi çok önemlidir. Babanın, bebeğin bakımına katılması, bezini değiştirmesi, banyosunu yaptırmayı öğrenmesi, beslemesi, kucağına alması, ağladığında sakinleştirmesi yani yaşamının bir parçası olması baba-bebek arasındaki ilişkiyi güçlendirir ve annenin iş yükünü hafifleterek dinlenmesine imkân sağlar. Annenin ev işleri dışında kendine zaman ayırması, anneye güçlü bir duygusal destek ve enerji kazandırır. Bu durum hem aile içi ilişkilere hem de çocuğun sağlığına olumlu katkıda bulunur.

Çocukların deri yaralanmalarında ilk yardım ile ilgili yazımıza ulaşmak için linke tıklayın.

Dikkatinizi Çekebilecek Diğer Makaleler