Tepkisel Ebeveyn Olmak

Ebeveynlerin yaklaşımları onları tepkisel ebeveyn olmaktan çıkartıp, kabul edici ve amaçlı davranan ebeveyn olma yolunda yönlendirebilir.

Tepkisel Ebeveyn Olmak

Kabul edici ve amaçlı ebeveyn nasıl olunur?

Ebeveynler duygusal dengeye sahip, ahlaklı bireyler yetiştirmek için sağlıklı ruhsal yapıyı duygusal olarak desteklerken disiplin konusunda da net ve tutarlı olmalılar. Bu yaklaşımlardan birisinde eksiklik olması ahlak ya da duygusal denge konusunda yetişen bireyin de eksik kalmasına sebep olabilir.

Ebeveynler çocuğa sadece duygusal doygunluk sağlayıp sınır koymazsa bu, çocukta kendine yönelmeyi ve sorumsuzluğu ön plana çıkartabilir. Sadece disiplin konusuna dikkat edip çocuğa sadece sınırlarla yaklaşılması, çocuğun içindeki korkuyu besleyeceği gibi kurallara karşı gelme tavrını ön plana çıkarabilir.

Davranış problemine nasıl yaklaşılır?

Ebeveynler çocuklarının duygularına anlayışla yaklaşarak onları anlayıp, desteğe ihtiyaçları olduğunda rahatlatırken, davranışla ilgili sınırların da korunmasına dikkat etmelidir. Özellikle genç ebeveynlerin düştüğü hata, disiplinin ceza veya mağdur bırakma yöntemi olduğudur. Aslında ceza kısa vadede davranışı azaltır gibi görünse de uzun vadede çocuğun kişiliğinde kalıcı bir fayda sağlamayabilir.

Ebeveynlerin disiplinden anlaması gereken; çocuğun kendi dürtülerini kontrol edebilmesi, olumsuz duygularla baş edebilmesi, davranışlarının başkalarına etkisini anlayabilmesi ve bunları yaşadığı yoğun anlarda da yapabilmesi olmasıdır. Dinlemek, izlemek ve sonuç olarak anlayabilmek ebeveynlerin verebileceği en önemli becerilerden birisidir. Hayatın tamamında ilişkiler bunun üzerine kuruludur. Ebeveynlere disiplin anlayışını ceza ve kontrol üstüne kurmak yerine duygusal bağlantılarını güçlendirerek öğretmek ve çocuğun biraz önce sayılan becerilerini geliştirmek üzerine kurmaları önerilebilir.

Problemleri anlayabilmesi ve çözebilmesi için çocukların duygusal doygunluğunun olması, mantığını kullanması gerekir. Çocuğun olumsuz bir davranışına ebeveyn müdahale etmeden önce kendisi değerlendirebilir.

Çocuğun neden olumsuz davrandığına ebeveyn ön yargılarından arınarak merakla baktığında aslında çocuğun bir şeyler demeye çalıştığını ama ifade edemediğini görebilir. Ebeveyn, çocuğun içinde bulunduğu durumu görüp doğru analizini yapabilirse daha duyarlı ve etkili müdahalelerde bulunabilir.

Davranış problemleriyle uğraşırken en önemli kazanım sonuç değildir. Sonuç zaten çocuğun vereceği kararla kendiliğinden çıkacaktır. Bu ön yargılardan kurtularak sonuca değil, çocuğu sonuca götürecek duygu-mantık akışına odaklanıp çocuğun duygusal denge sağlamasını sağlamak odaklanılması gereken hedef olabilir.

Disipline sonuç odaklı bakmayabiliriz. Problem olduğu anda zorla özür diletmek sonuç odaklı yaklaşmak olacaktır ama ebeveyn, çocuğun özür dilemesini gerektirecek yanlışına sebep olan duygu yoğunluğuna odaklanıp problemin çözümüne yardımcı olabilir.

Tepkiniz nedir?

like
0
dislike
0
love
0
funny
0
angry
0
sad
0
wow
0