Çocuklarla İletişimde Sen Dili ve Ben Dili

Çocuklarla iletişim kurarken seçilen kelimeler anlama ve anlamlandırma süreci için büyük önem taşır. Anne ve babalar çocuklarıyla iletişimlerinde çocuğun yaptıklarının altını çizen sen dili yerine kendi hislerini belirtimlerine yarayan ben dilini tercih etmelidir.

Çocuklarla İletişimde Sen Dili ve Ben Dili

Çocukla iletişim kurarken nelere dikkat edilmeli?

Çocukla kurulan iletişim anne ve babaların kontrolündedir. Anne ve babaların tavır ve davranışları, kullandıkları üslup veya verdikleri cevaplar konuşmanın seyrini belirler. Dil becerilerini ve zihinsel gelişimini ilerletmeye çalışan bir çocuğun ailesi sayesinde kurduğu ilk iletişimler ne kadar kaliteli olursa gelişiminde de o kadar ilerleme kaydedilir. Bunun için ebeveynlerin iletişimin kalitesi konusunda hassasiyet göstermesi gerekir.

Çocuklarla kurulacak iletişimde seçilen kelimeler büyük önem taşır. Ebeveynlerin bir çocuğu çocuklarıyla kurdukları iletişimde sen dilini kullanmayı tercih eder. Sen dili kullanan kişi ne hissettiğini değil karşısındakine dair ne düşündüğünü içeren cümleleri kurar. Sen dili kullanan bir ebeveyn çocuğuna herhangi bir durum karşısında ne hissettiğini sormaz, yalnızca ne yaptığını, neden yaptığını veya nasıl böyle bir şeyi yapabildiğini sorgular. Sen dilinde cümleler genellikle karşıdaki kişiye kızmak, azarlamak, bir açığını yüzüne vurmak veya öfkeyi dile getirmek için kurulur. Bu negatif tavır karşısında karşıdaki kişi kendini değersiz hissedebilir.

Sen dili ve ben dili çocukla olan iletişimi nasıl etkiler?

Sen diliyle kurulan cümleler meselenin özünü içermez. Örneğin, bir ebeveyn çocuğuna bir bardağı kırdığı için, “Bardağı kırdın, çok dikkatsizsin.” dediğinde kızgınlığını dile getirir. Ancak aslında düşündüğü, cam parçaları yüzünden çocuğun yaralanacak olması olabilir. Çocuk bu durumda alt metni algılayamaz ve bardağı kırdığı için çok kötü bir şey yaptığını düşünür. Çocuklar, sen diliyle yaklaşıldığında yaptıklarının yarattığı hisleri veya sonuçlarını anlayamazlar. Öte yandan bu örnekte olduğu gibi çocuğa dikkatsiz olduğunu söylemek direkt olarak kişiliğine yöneliktir. Sen dili aracılığıyla kişiliğe yönelik ağır sözler çocuğu incitir, iletişim kurma hevesini kırar ve kişiliğini olumsuz etkiler.

Anne ve babalar çocuklarıyla iletişimlerinde sen dili yerine ben dilini kullanmayı tercih etmelidir. Ben dili karşısındakine durumlar veya olaylar karşısında nasıl hissettiğini aktarmanın en etkili şeklidir. Bu iletişim biçiminde kişi karşısındakine kendini, hissettiklerini ve düşündüklerini açıklar. Yani ben dili karşılıklı anlayış ve hoşgörünün dilidir. Konuşan kişi hissettiklerini ben dili aracılığıyla aktarırken karşısındaki de nelere sebep olduğunu daha net anlayabilir. Örneğin, yine bir çocuk bardak kırdığında bu defa ben diliyle yaklaşılarak, “Bardağı kırdığın zaman bir yerinin yaralanmasından endişe duydum.” dendiğinde bu duruma dair ne hissedildiği ifade edilmiş olur.

Çocuklarla ben diliyle konuşmak empati yeteneğinin gelişmesine yardımcı olur. Çocuk karşısındakinin duygularını anladığında kendini onun yerine koyabilir. Yaptığı herhangi bir hatalı davranış karşısında ben diliyle yaklaşılan bir çocuk problemin davranış değil olumsuz etkileri olduğunu daha net anlayabilir.

Ebeveyn ve çocuklar arasındaki ben dili karşılıklı anlayışı mümkün kıldığı için bağları güçlendirir. Çocuk kendisine hangi dille konuşuluyorsa o biçimde iletişim kurmayı öğrenir. Gelecekteki iletişim biçimlerini de şekillendirdiği için çocukla erken yaşlardan itibaren kurulan iletişimde ben dilini tercih etmek önemlidir.

Tepkiniz nedir?

like
0
dislike
0
love
0
funny
0
angry
0
sad
0
wow
0