KURALLARI BENİMSETMEDE NE ÇOK HOŞGÖRÜLÜ NE ÇOK SINIRLAYICI YAKLAŞIM

Çocukların kuralları benimseyebilmeleri ve aileleriyle ilişkilerinin bu süreçten etkilenmemesi için aşırı anlayışlı veya aşırı sınırlayıcı ebeveyn tavrındansa her ikisinin de dozunda olduğu bir yaklaşım türü tercih edilir. Bu yaklaşım çocukların kuralları benimsemesi için en etkili yöntemdir.

KURALLARI BENİMSETMEDE NE ÇOK HOŞGÖRÜLÜ NE ÇOK SINIRLAYICI YAKLAŞIM

Çocukların kuralları benimsemesi için nasıl yaklaşılmalıdır?

Çocukların doğru ve yanlışı öğrenebilmeleri anne ve babaların seçtiği yöntemlerle yakından alakalıdır. Çocuk yetiştirmede kuralları benimsetirken çocuğa karşı aşırı sınırlayıcı olan ebeveynler kural ihlali hâlinde sınırlama, baskı, zorlama, haklarını elinden alma gibi yöntemler kullanır. Bu yaklaşımda anlayışa, saygıya veya dinlemeye yer yoktur. Bu durum çocukları hırçınlaştırır. Öte yandan kuralları ihlal hâlinde tercih edilen aşırı hoşgörülü yaklaşımda ise ebeveynler kuralı yok sayacak derecede anlayışlı, sürekli hatırlatıcı ve gereğinden fazla saygılı davranır. Bu durumda da çocuk ebeveynlerinin kurallarını umursamaz ve katlanması gerektiği bir sonuç olmadığı için başına buyruk davranır. Her ikisi de sağlıksız olan uç yaklaşımlardır. İdeal olan çocuklara hem sınırları benimsetmek için olumsuz durumlar sonunda katlanmak zorunda oldukları sonuçları göstermek hem de bunu anlayışla ve saygıyla yapmak gerekir.

Hoşgörülü yaklaşımla sınırlayıcı yaklaşım arasını nasıl yakalamalıyız?

Aşırı hoşgörüyü içeren yaklaşım çocuklara kuralları benimsetirken sınırlar koymadığı için eksiktir. Aşırı sınırlayıcı yaklaşımsa sadece sınırları içerdiği için çocuğun fikirlerinin, isteklerinin önemsenmediği iletişim bakımından yoksun bir yaklaşımdır. Ancak ne çok hoşgörülü ne çok sınırlayıcı yaklaşımda ebeveynler çocuklarına kurallar konusunda rehberlik eder. Çocukların kurala uyum ve uyumsuzluk hâlinde sonuçlarını bilmesi sağlanır. Buna ek olarak sonuçları çocuğa bildirirken bunu anlayışla yapar. Çocuğun düşüncelerini ve isteklerini de hesaba katar. Bunun sonucunda anne ve babasıyla iş birliğine hevesli, anlaşıldığı ve saygı gördüğü için kuralları benimsemeye yatkın, sorumluluk sahibi çocuklar ortaya çıkar.

Genellikle mizaç olarak inatçı olan çocuklar kuralları denemekten ve sınırları kendileri görmekten hoşlanır. Bir şeyin yapılmaması gerektiğini söylemek bu çocuklar için yeterli olmaz. Onlar yaparak ve sonuçlarını kendi deneyimleyerek öğrenmek ister. Ebeveynlerin kuralları öğretme konusunda rehberlik ettiği yaklaşımda çocuklara bu deneyimleri elde etme fırsatı kontrollü biçimde verilir. Çocuğun doğru ve yanlışı kendisinin öğrenmesine yardımcı olunur.

Ne çok hoşgörülü ne çok sınırlayıcı yaklaşım sayesinde çocuklarda sorumluluk ve iş birliği gibi kavramlar gelişir. Çocuklar yeteri kadar uyarıldıktan sonra katlanmaları gereken bir sonuç olduğunu bildikleri için olumsuz davranışı terk eder. Ebeveynler çocukları için iyi birer rehber olduğunda çocuklar da kurallara uymaya daha hevesli, ebeveynlerine karşı daha kabul edici tavırlar sergiler.

KARDEŞLER ARASI KISKANÇLIKLARDA EBEVEYN TUTUMU ile ilgili yazımıza ulaşmak için linke tıklayın.

Tepkiniz nedir?

like
0
dislike
0
love
0
funny
0
angry
0
sad
0
wow
0