Çocukların Kendilerine Zarar Vermelerini Önlemenin Yolları

Çocuklar, bebekliklerinden ergenlik dönemlerine kadar çeşitli huy ve davranışlar edinirler. Bu huy ve davranışlar basit, zarar verici olmadığı gibi çocuğa fiziksel ve duygusal yönden olumsuz etki de yaratabilirler.

Çocukların Kendilerine Zarar Vermelerini Önlemenin Yolları

Çocuklar kendilerine nasıl zarar verebilir?

Çocukların büyüme dönemleri çeşitli tik benzeri davranışları da edindikleri dönem olarak bilinir. Tırnak yeme, parmak kemirme, parmak derilerini koparma gibi davranışları çocuk, kaygı giderici bir unsur olarak benimseyebilir. Bu davranışlar zamanla geçebileceği gibi stresli bir anda yeniden ortaya çıkabilir. Böyle bir durumla karşılaşıldığında panik yapılmasına gerek yoktur. Çocuk kendisine zarar vermiyor ya da sosyal ortamında kötü karşılanmıyorsa bir tedavi görmesi şart değildir. Ancak ağır ve dirençli durumlar görüldüğünde bu durumu ortaya çıkarmaya yarayacak terapiler alması faydalı olabilir.

Çocukların bazılarında yüzlerini yaralama gibi kendilerine zarar veren davranışlar görülebilir. Çocuğun bu davranıştan vazgeçmesi için öncelikle ihtiyaçları belirlenmeli ve karşılanmalıdır. Mesela aile içinde biri üvey, iki çocuk yaşıyor ve çocuklardan biri yüzüne zarar veriyorsa bunun altında yatan ailevi, sosyal, genetik ve biyolojik etkiler araştırılmalıdır. Böylelikle davranışı ortadan kaldırmak için adımlar atılabilir. Ender rastlanan ama oldukça dikkat çekici olan bu durum için ciddi yardım alınması tavsiye edilir. Yine psikiyatrik bir bozukluk olarak tanımlanabilecek çocuğun kendi saçını yolma davranışı için de muayene olması faydalı olacaktır.

Çocuklarda kendine zarar verme eğilimi, kendini kesme şeklinde de görülebilir. Ait olduğu topluma uyum sağlayamayan çocuk kendisini keserek rahatlama hisseder. Bu davranış şekli, içinde ölmek gibi bir istek taşımadığı için intihar kapsamına girmez. Kendilerini keserlerken duydukları acıdan zevk alan çocuklar utanır ve sosyal ortamlarında dışlanacaklarını düşünerek korkarlar. Utanmalarına ve korkmalarına rağmen bu davranış biçiminden uzaklaşamamalarının sebebi; içine girdiklerini boşluktan kendilerini kurtarmak, duygusal acılarını bastırmaktır. Daha çok ergenlerde görülen kendini kesme davranışına çocuğu sürükleyen şey; sosyal ortamından reddedilmesi, korkması, utanması, kendini yalnız hissetmesidir.

Çocukların kendilerine zarar vermesini nasıl önleriz?

Çocuğun kendini kestiği fark edildiğinde yapılması gereken ilk şey sakin olmaktır. “Kendini kesme!” demek faydalı olmayacaktır. Bu yönlendirme ters tepebilir. Karar, çocuğun kendisine bırakılmalıdır. “Kendini kesmenin sonucunda ne olacağını sen benden daha iyi biliyorsun.” diyerek çocuğa durumun ciddiyeti hissettirilebilir.

Kendini kesme davranışı gösteren ergene yardımcı olmak için öncelikle, onu bu duruma iten şeyi fark etmesini sağlamak gerekir. Eğer kendini kesmesini tetikleyen bir etken varsa (alkol almak vs.)  bu etken durdurulmaya çalışılmalıdır. Bu davranış yerine kendisini rahatlatabilecek farklı seçenekler sunulmalıdır: güvenebileceği bir arkadaş, çeşitli disiplinlere (resim, müzik vb.) ait kurslara gitmek bu seçeneklere örnek oluşturabilir. En önemlisi de psikiyatrik destek almalı ve bunu aksatmamalıdır.

Tepkiniz nedir?

like
1
dislike
0
love
0
funny
0
angry
0
sad
0
wow
1