Çocukların Kardeş İstekleri ve Kardeşe Bakışları

by Bebek Melekleri

Ebeveynlerin aile içindeki en büyük görevlerinden biri, kardeşler arasındaki düzeni sağlamaktır. Bazı çocuklar kardeşlerine karşı hoşgörülü olabiliyorken bazıları kardeşlerini kıskanmaktadır. Bu durum ancak ebeveynlerin bilinçli yönlendirmeleriyle kontrol altına alınabilir. Çocukların kardeşlerine bakış açısı nasıldır?

Çocukların kardeşlerine bakış açısı nasıldır?

Annelerinin hamileliği, çoğu çocuğun bazen büyük bir tepkiyle karşıladığı durumdur. Bazı anneler, çocuklarını üzmemek adına hamileliklerini bir süre gizlemeyi tercih ederler. Hâlbuki bu durum çocuğun tepki göstermesini sürekli hâle getirebilir. Kardeşler arası rekabet ortamı yaratmamak adına annenin, hamileliğini en kısa sürede çocuğuyla paylaşması faydalı olacaktır.

Kardeş dünyaya geldikten sonra çocukta; hırçın olma, altına yapma gibi davranışlar belirebilir. Böyle bir durumda ebeveynler çocuklarına yapması ve yapmaması gerekenleri belirli kurallar dâhilinde anlatmalı, sınır koymalıdır. Zaman zaman bu kurallar ihlal edilebilir. Ebeveyn bu durumda sabırlı olmalı, kurallarda esneme yapmamalıdır.

Bazı çocuklar ise ebeveynlerinden kardeş isteyebilirler, bu normaldir. Fakat ebeveynler ikinci bir çocuk düşünmüyorsa, bunu açık bir dille çocuklarına söylemelilerdir. “Gelecekte belki…” demek yerine “Şu sıralar düşünmüyoruz.” demek daha açıklayıcı olacaktır. Çocukların, kardeş isteğinin altında yatan etkenler arasında kendisine bir arkadaş aramak, oyun oynayabileceği bir kardeş istemek olabilir ama çocuğun bu isteğinden vazgeçmesi de mümkündür. Dolayısıyla bir çocuk yapılacaksa bu, ebeveynin kararı olmalıdır.

Bazı ebeveynler, tek çocuk olma durumunun çocuklarının psikolojisini etkileyebileceğini düşünürler. Bu durumun olası zorluğu arasında gerekli rekabet ortamının olmaması gösterilir. Çünkü rekabet, çocuğun kendini geliştirmesinde önemli bir basamaktır. Tek çocuk olmak bu ortamın daha zor şekillenmesine yol açabilir ama yine de çocuk bu davranışı sosyal ortamında da (okul, yuva, komşu gibi) öğrenir. Bunların dışında tek çocuk olmak, çocuğu önce kendini düşünmesine sevk eder. Dikkatin odağında olan çocuk durumdan memnundur. İstediği olmazsa “böl ve yönet” oyununu oynar.

Çocukların hangi sırayla doğdukları da onların hayatlarını etkileyen faktörler arasındadır. Mesela ilk çocuk, uzun süre tek çocuk olduğu için ilgiye alışıktır. Kardeşi olduğunda sevilmediğini düşünebilir ve ebeveynlerinin dikkatini kazanmak için olumsuz davranışlar sergileyebilir. İkinci çocuk, kendisini bir yarış içinde hisseder ve ebeveynlerinin ilgisini diğer kardeşten kendisine çekmeye çalışır. Agresif tavırlar sergilemeye meyilli olan bu çocuk, konumunu beğenmez.

Çocuklar arasında kendisini en adaletsiz durumda hisseden ortanca çocuktur. Sevilmediğini, ailede yeri olmadığını düşünür. Bunun yanı sıra kendisinden büyük ve küçük bir kardeşi olduğu için her ikisiyle de nasıl geçinmesi gerektiğini öğrenir. En küçük çocuk ise her zaman ilgiye muhtaç olandır. Kendisini evin en zayıfı olarak görür. İsteklerini yaptırmakta ısrarcı olabilir.

Çocukların Kendilerine Zarar Vermelerini Önlemenin Yolları ile ilgili yazımıza ulaşmak için linke tıklayın.

Dikkatinizi Çekebilecek Diğer Makaleler

Yorum Bırakabilirsin