Baba-Çocuk İlişkisi

Anne-çocuk ilişkisi doğumdan itibaren ilk günlerde şekillenmeye başlayan bir birlikteliktir. Buna karşılık baba ile ilişkiler zamanla gelişen, anne haricinde kurulan ilk bağ olduğu için önem taşıyan ve özenle yönetilmesi gereken ilişkilerdir. Baba-çocuk bağı sosyal ve psikolojik gelişim açısından büyük önem taşır.

Baba-Çocuk İlişkisi

Baba ile çocuk ilişkisi nasıldır?

Bebekler dünyaya geldikleri andan itibaren yakın temas içinde oldukları annelerine alışır. Hatta alışmaktan öte algıları henüz tam anlamıyla gelişmemiş olduğundan anneyi kendisiyle bir tutar. Emme sırasında anneni memesinin farklı biri gibi algılamayarak kendi uzvu olarak değerlendirir. Bu ilişki zamanla sevgi ve ilgiyle daha da gelişir ve bebekle anne birbirlerine güvenle bağlanır. Ancak babalar için durum bundan biraz daha farklıdır. Baba, anne kadar bağımlı olunmayan başka biri olarak algılanır. Gelişimin ilerleyen zamanlarında çocuk iletişim kurmaya başladığında baba, bebek tarafından iletişim kurduğu ilk yetişkin olarak değerlendirilir. Babaya karşı duyulan hisler çocuğun başka insanlarla kuracağı iletişimin temelini oluşturur.

Anne ve bebek beslenme için ilk aylarda sıklıkla bir araya gelir. Baba için durum bundan farklıdır. Toplumsal ilişkilere göre anneler evde kalıp bebeklerine bakmayı tercih etse de babalar genellikle bunu yapamaz. Bu nedenle babalar genellikle gün boyu evden uzak kalma durumunda kalabilir. Bu durumda babanın çocuğuyla bir araya geldiği her an oldukça değerlidir. Baba ve çocuk ilişkisi bir araya gelinen bu anların nasıl değerlendirildiğine göre şekillenir. Birlikte geçirilen zamanda kurulan ilişki çocuğun sosyal ve duygusal gelişimi açısından çok önemlidir. Çocuklar anneleri haricinde tanıdıkları ilk yetişkin olan babalarını örnek almaya ve taklit etmeye yatkındır.

İlk zamanlarda özellikle emzirme imkânı olmayan ve evden uzak kalma durumunda olan baba çocuğun sorumluluğunu anneyle tam olarak bölüşemeyebilir. Baba, çocuğu büyüdükçe bakımına ve ihtiyaçlarına daha çok dâhil olma şansı yakalar. Böylece çocuk büyüdükçe baba daha çok sorumluluk almış olur.  Baba-çocuk ilişkisi zamanla daha da güçlenir.

Babalar çocukların cinsel kimliğinin oluşmasını nasıl sağlar?

Çocuklar zamanla rol model olarak kabul ettikleri babaları gibi davranmaya başlayabilir. Bir ailede babanın bulunmaması çocuğun bu anlamda eksiklik hissetmesine sebep olur. Ayrıca sağlıklı bir ailede baba çocuklar için güveni temsil eder. Babanın olmaması durumunda çocuklar bu güven hissinden yoksun olarak büyürler. Bu durumda çevrelerindeki büyükbaba, ağabey, dayı gibi bir yetişkini baba konumuna yerleştirebilirler. Kimi babaların sorumsuz tavırları da çocuklarda aynı eksiklik hissini oluşturarak sosyal ve duygusal gelişimlerini olumsuz yönde etkileyebilir.

Her iki cinsiyet için de baba, cinsel kimliği şekillendirir. Özellikle erkek çocukları için kendilerini özdeşleştirdikleri ve olmak istedikleri erkek oldukları için babalar cinsel kimliğin oluşumunda önemli noktadadırlar. Babasını örnek olarak alamayan bir erkek çocuğu annesini cinsel kimliğini şekillendirirken örnek alabilir. Bu durumda cinsiyet ve davranış karmaşası gözlemlenebilir. Kız çocuklarının karşılaştıkları ilk erkek olmaları nedeniyle babalar, karşı cinse dair olan fikirlerin temelini oluşturur. Bu nedenle babasıyla arasında problemli ilişkiler olan kız çocuklarının karşı cinse dair temel duyguları olumsuz olabilir.

Baba bir çocuğun hayatı için en önemli güven kaynağıdır. Babalar rol model konumunda olduklarının bilincinde olarak davranmalı ve çocukların sorumluluğu konusunda anne ile iş birliği içinde olmalıdır.

Tepkiniz nedir?

like
0
dislike
0
love
0
funny
0
angry
0
sad
0
wow
0